“Ngayon lang tong ganda ko, bukas wala na.”

Magpahinga ka’t lisanin ang liwanag na dala ng buwan na tila nakatutok parin sayo, Ipikit ang mga matang kasing kislap ng mga bituing inatasan kong bantayan ka. H’wag matakot sa dala ng bugsong pagsidla, na kinabukasa’y pupusyaw ang taglay na ganda. Bukas, sa tabsing ng bukang-liwayway ay nananatiling dala mo ang karikitang kumukubli at lumalabas lamang twing labi mo’y kumukurba.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s